Jak wiemy, osmoza polega na przenikaniu wody przez błonę połprzepuszczalną z roztworu o mniejszysm stężeniu do roztworu o większym stężeniu. Jest ona podstawą życia roślin, dzięki niej pobierają wodę z gleby.
Nasze doświadczenie ma na culu potwierdzenie powyższej definicji.
Hipoteza: W korzeniu buraka zachodzi zjawisko osmozy.
Materiał: dwa jędrne buraki ćwikłowe
Przyrządy: scyzoryk, zlewka, cukier, dwa spodki
Wykonanie doświadczenia:
1. Przygotowanie przyrządów.
2. Odcięcie części korzenia buraka.
3. Wydrążenie jednakowych otworów w miękiszu buraka.
4. Przygotowanie stężonego roztworu cukru.
a) Obliczenie nasycenia cukru w 50 gramach wody w temperaturze 40 stopni Celsjusza z wykorzystaniem tabeli rozpuszczalności związków chemicznych.
b) Rozpuszczenie odpowiedniej ilości substancji.
5. Wypełnienie jednego buraka czystą wodą, a drugiego syropem z zachowaniem jednocentymetrowej przestrzeni w obu przypadkach.
6. Przykrycie buraków odciętymi końcówkami.
Obserwacja:
1. Po czterech godzinach
Burak wypełniony wodą napęczniał (4 minimetry), czapeczka miała mniejszą średnice niż burak, a burak wypełniony syropem skurczył sie (3 minimetry).
2. Po dwudziestu czterech godzinach
Zaobserwowane wyżej zjawiska wystąpiły na większą skalę. W buraku wypełnionym syropem można było zauważyć sporą ilość roztworu wyciekającą spod czapeczki.
Doświadczenie potwierdziło, że w korzeniach buraka zachodzi zjawisko osmozy. W jednym buraku woda "wsiąkła" do wnetrza powodując jego pęcznienie. W drugim buraku woda z komórek przenikła do syropu.
Wniosek:
Zjawisko osmozy zachodzi gdy stężenie roztworu po obu stronach błony półprzepuszczalnej różnią się.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz